Όμως, ο Αλεξάντρ Συνβέ, Γάλλος γεωγράφος και χαρτογράφος, καθηγητής γεωγραφίας στο Αυτοκρατορικό Οθωμανικό Λύκειο του Γαλατά Σαράι της Κωνσταντινούπολης, δηλαδή σε επίσημη κρατική θέση, εξέδωσε τον έγκυρο και επιστημονικό εθνολογικό χάρτη των Βαλκανίων (1877) και τη μελέτη του «Οι Έλληνες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας – Στατιστική και Εθνογραφική Μελέτη» (1878) και με αυτά έμεινε στην Ιστορία. Ο Συνβέ, ο οποίος γνώριζε αρχαία και νέα γεωγραφία, απλώνει στον χάρτη του τη λέξη Μακεδονία στα σημερινά γεωγραφικά της Ελληνικά όρια. Επίσης, σε όλους σχεδόν τους ευρωπαϊκούς χάρτες της εποχής τα βόρεια γεωγραφικά όρια της Μακεδονίας προσδιορίζονται συνεχώς νοτίως της πόλης των Σκοπίων, ταυτιζόμενα με αυτά της ιστορικής Μακεδονίας της αρχαιότητος, της οποίας το συντριπτικό ποσοστό (95%) του εδάφους της βρίσκεται εντός των σύγχρονων συνόρων της βόρειας Ελλάδας. Ωστόσο, το 1885, οι Βούλγαροι επανέρχονται πλαστογραφώντας πληθυσμιακούς χάρτες του Αμί Μπουέ και αντίστοιχους του Μπιανκόνι και τους παρουσιάζουν ως γεωγραφικούς, κρύβοντας ότι αυτοί αποτύπωναν πληθυσμούς και όχι εδάφη. Οι ξένοι περιηγητές της Μακεδονίας κατά τον 19ο αιώνα μιλούν για Έλληνες, Σέρβους, Βουλγάρους, Τούρκους, Εβραίους και λίγους Ρουμανίζοντες. Καμία αναφορά σε ξεχωριστή «μακεδονική» εθνότητα. Παρόλα αυτά τα γεωγραφικά όρια της Μακεδονίας διευρύνθηκαν αυθαίρετα, στο πλαίσιο της γεωστρατηγικής αντιπαράθεσης για τον έλεγχο των επαρχιών της καταρρέουσας Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, στο νότιο τμήμα της Βαλκανικής Χερσονήσου. Συντελέστηκε δηλαδή ο διαχωρισμός της ιστορίας της αρχαίας ελληνικής Μακεδονίας – η οποία ανήκει στους Έλληνες, απογόνους των Ελλήνων που κατοικούσαν την αρχαία Μακεδονία και αποτελούν κληρονόμους της – από τη γεωγραφία της περιοχής της Μακεδονίας, καθώς αυτή πλέον θεωρήθηκε ευρύτερη της ελληνικής Μακεδονίας! 

Λειβαδίτης Κωνσταντίνος