Μέρος 2ο (Αρχαιότητα).

Η Μακεδονία ήταν ελληνικό βασίλειο στο βορειότερο σύνορο της Αρχαίας Ελλάδας. Κυριάρχησε στον ελλαδικό χώρο μετά την παρακμή της Αθήνας, της Σπάρτης και τη Θήβας. Η γλώσσα που μιλούσαν οι αρχαίοι Μακεδόνες ήταν η ελληνική με δωρικά στοιχεία. Κυβερνήθηκε κατά το μεγαλύτερο μέρος της ύπαρξής του από τη Δυναστεία των Αργεαδών, με διαλείμματα από τη Δυναστεία των Αντιπατριδών και τελικά από εκείνη των Αντιγονιδών. Αναφορές υπάρχουν στα γραπτά μεγάλων ιστορικών, όπως ο Ηρόδοτος, ο Θουκυδίδης και άλλοι μεταγενέστεροι. Ο Στράβων στα ‘’Γεωγραφικά’’ του θεωρούσε τη Μακεδονία τμήμα της Ελλάδας (Ζ’ 9, «Ἔστι μὲν οὖν Ἑλλὰς καὶ ἡ Μακεδονία»). Στο χάρτη, που βασίζεται στους παραπάνω τρεις μεγάλους Έλληνες ιστορικούς – γεωγράφους της αρχαιότητας, φαίνεται ότι η ιστορική Μακεδονία αντιστοιχεί σχεδόν πλήρως στο τμήμα της ελληνικής επικράτειας στη βόρεια Ελλάδα. Η Μακεδονία συνόρευε στα δυτικά με το βασίλειο της Ηπείρου, στα βόρεια με την Παιονία, στα ανατολικά με τη Θράκη και στα νότια με τη Θεσσαλία. Το σημείο τομής του Εριγώνα ποταμού με τον Αξιό, δίπλα στην αρχαία πόλη Στόβοι ήταν το απώτατο όριο της μόνης πραγματικά ιστορικής Μακεδονίας! Όμως με το πέρασμα του χρόνου και κυρίως τους τελευταίους δύο αιώνες, με διάφορους αστήρικτους τρόπους, τα όριά της επεκτάθηκαν φτάνοντας ως το Κοσσυφοπέδιο! Έτσι δημιουργήθηκε ο μύθος της δήθεν γεωγραφικής Μακεδονίας, η οποία δεν υπήρξε ποτέ! Η πραγματικότητα είναι ότι τα Σκόπια σήμερα βρίσκονται κυρίως στα εδάφη της αρχαίας Δαρδανίας, Παιονίας και Πελαγονίας (εάν κινηθούμε από βορρά προς νότο). Δηλαδή, όπως θα δούμε παρακάτω, κατέχουν μόνο ένα μικρό μέρος της αρχαίας Μακεδονίας. Αν τοποθετήσουμε πάνω στο σύγχρονο χάρτη τα όρια της ιστορικής Μακεδονίας θα διαπιστώσουμε ότι προς βορρά περιλαμβάνει τους νομούς Φλώρινας, Πέλλας, Κιλκίς, Σερρών, Δράμας και μια ζώνη δέκα περίπου χιλιομέτρων πιο πάνω, η οποία περιέχει: την Αχρίδα (Αλβανία), το Μοναστήρι, τη Γευγελή και την Στρώμνιτσα (Σκόπια) και το Μελένικο (Βουλγαρία). Μέχρι εκεί! 

Λειβαδίτης Κωνταντίνος